حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا مُعْتَمِرٌ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ سَمِعْتُ أَنَسًا ـ رضى الله عنه ـ قَالَ كُنْتُ قَائِمًا عَلَى الْحَىِّ أَسْقِيهِمْ ـ عُمُومَتِي وَأَنَا أَصْغَرُهُمُ ـ الْفَضِيخَ، فَقِيلَ حُرِّمَتِ الْخَمْرُ. فَقَالَ أَكْفِئْهَا. فَكَفَأْنَا. قُلْتُ لأَنَسٍ مَا شَرَابُهُمْ قَالَ رُطَبٌ وَبُسْرٌ. فَقَالَ أَبُو بَكْرِ بْنُ أَنَسٍ وَكَانَتْ خَمْرَهُمْ. فَلَمْ يُنْكِرْ أَنَسٌ. وَحَدَّثَنِي بَعْضُ أَصْحَابِي أَنَّهُ سَمِعَ أَنَسًا يَقُولُ كَانَتْ خَمْرَهُمْ يَوْمَئِذٍ.
(Anas (roziyallohu anhu) aytdi:) Men qabila (xalq) ustida turib, ularga — amakilarimga — fazix (sharbat) quyar edim; men ularning eng kichigi edim. (Shu payt): «Xamr harom qilindi» deyildi. (Abu Talha:) «Uni toʻ kib tashla» dedi; biz uni toʻ kib tashladik. (Roviy:) Men Anasga: «Ularning ichimligi nima edi?» dedim. U: «Rutab (yumshoq xurmo) va busr (xom xurmo)» dedi. Abu Bakr ibn Anas: «U ularning xamri edi» dedi; Anas (buni) inkor qilmadi. (Yana baʼzi sheriklarim Anasni: ‹U oʻ sha kunlarda ularning xamri edi› deganini eshitdi.)