حَدَّثَنَا مُعَلَّى بْنُ أَسَدٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ مُخْتَارٍ، حَدَّثَنَا خَالِدٌ، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم دَخَلَ عَلَى أَعْرَابِيٍّ يَعُودُهُ ـ قَالَ ـ وَكَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم إِذَا دَخَلَ عَلَى مَرِيضٍ يَعُودُهُ فَقَالَ لَهُ " لاَ بَأْسَ طَهُورٌ إِنْ شَاءَ اللَّهُ ". قَالَ قُلْتَ طَهُورٌ، كَلاَّ بَلْ هِيَ حُمَّى تَفُورُ ـ أَوْ تَثُورُ ـ عَلَى شَيْخٍ كَبِيرٍ، تُزِيرُهُ الْقُبُورَ. فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " فَنَعَمْ إِذًا ".
(Ibn Abbos (roziyallohu anhumo) rivoyat qildi)ki, Paygʻambar ﷺ bir aʼrobiyning oldiga — uni yoʻqlab — kirdilar. (Roviy:) Paygʻambar ﷺ bir bemorning oldiga — uni yoʻqlab — kirsalar, unga: «Zarari yoʻq; in sha Alloh, (gunohlardan) poklovchi (boʻ lsin)» der edilar. U (aʼrobiy): «‹Poklovchi› dedingmi? Yoʻq, balki (bu) — qabrlarni (ziyorat) qildiradigan (oʻ ldiradigan), keksa cholni (qaplab) qaynayotgan — yoki: koʻ tarilayotgan — isitma» dedi. Paygʻambar ﷺ: «Unday boʻ lsa, ha (shunday boʻ lsin)» dedilar.