حَدَّثَنَا الْمَكِّيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، أَخْبَرَنَا الْجُعَيْدُ، عَنْ عَائِشَةَ بِنْتِ سَعْدٍ، أَنَّ أَبَاهَا، قَالَ تَشَكَّيْتُ بِمَكَّةَ شَكْوًا شَدِيدًا، فَجَاءَنِي النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَعُودُنِي، فَقُلْتُ يَا نَبِيَّ اللَّهِ إِنِّي أَتْرُكُ مَالاً وَإِنِّي لَمْ أَتْرُكْ إِلاَّ ابْنَةً وَاحِدَةً، فَأُوصِي بِثُلُثَىْ مَالِي وَأَتْرُكُ الثُّلُثَ فَقَالَ " لاَ ". قُلْتُ فَأُوصِي بِالنِّصْفِ وَأَتْرُكُ النِّصْفَ قَالَ " لاَ ". قُلْتُ فَأُوصِي بِالثُّلُثِ وَأَتْرُكُ لَهَا الثُّلُثَيْنِ قَالَ " الثُّلُثُ وَالثُّلُثُ كَثِيرٌ ". ثُمَّ وَضَعَ يَدَهُ عَلَى جَبْهَتِهِ، ثُمَّ مَسَحَ يَدَهُ عَلَى وَجْهِي وَبَطْنِي ثُمَّ قَالَ " اللَّهُمَّ اشْفِ سَعْدًا وَأَتْمِمْ لَهُ هِجْرَتَهُ ". فَمَا زِلْتُ أَجِدُ بَرْدَهُ عَلَى كَبِدِي فِيمَا يُخَالُ إِلَىَّ حَتَّى السَّاعَةِ.
(Saʼd (ibn Abu Vaqqos) (roziyallohu anhu) aytdi:) Men Makkada qattiq bir kasallik bilan kasallandim; Paygʻambar ﷺ meni yoʻqlab keldilar. Men: «Ey Allohning Paygʻambari, men mol qoldiryapman; men faqat bir qizdan boshqa (vorisni) qoldirmayapman; bas, molimning uchdan ikki qismini vasiyat qilay, uchdan birini qoldiraymi?» dedim. U zot: «Yoʻq» dedilar. Men: «(Boʻ lmasa) yarmini vasiyat qilay, yarmini qoldiraymi?» dedim. U zot: «Yoʻq» dedilar. Men: «(Boʻ lmasa) uchdan birini vasiyat qilay, unga uchdan ikki (qism)ni qoldiraymi?» dedim. U zot: «Uchdan bir; (lekin) uchdan bir ham koʻ p(dir)» dedilar. Soʻng u zot qoʻ llarini mening peshonamga qoʻ ydilar, soʻng qoʻ llarini mening yuzim va qornimga surdilar, soʻng: «Allohumma-shfi Saʼdan va atmim lahu hijratahu» (Ey Alloh, Saʼdga shifo ber va uning hijratini unga mukammal qil) dedilar. Men — to shu soatgacha — u zotning (qoʻ llarining) salqinini jigarimda (his qilib) topaverar edim — menga shunday tuyular edi.
