حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ، حَدَّثَنَا خَالِدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ خَالِدٍ، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم دَخَلَ عَلَى رَجُلٍ يَعُودُهُ فَقَالَ " لاَ بَأْسَ طَهُورٌ إِنْ شَاءَ اللَّهُ ". فَقَالَ كَلاَّ بَلْ حُمَّى تَفُورُ عَلَى شَيْخٍ كَبِيرٍ كَيْمَا تُزِيرَهُ الْقُبُورَ. قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " فَنَعَمْ إِذًا ".
(Ibn Abbos (roziyallohu anhumo) rivoyat qildi)ki, Rasululloh ﷺ bir kishining oldiga — uni yoʻqlab — kirdilar va: «Zarari yoʻq; in sha Alloh, (gunohlardan) poklovchi (boʻ lsin)» dedilar. U (kishi): «Yoʻq, balki (bu) — qabrlarni (ziyorat) qildiradigan (oʻ ldiradigan), keksa cholni (qaplab) qaynayotgan isitma» dedi. Paygʻambar ﷺ: «Unday boʻ lsa, ha (shunday boʻ lsin)» dedilar.