حَدَّثَنَا مُوسَى، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ مُسْلِمٍ، حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ التَّيْمِيِّ، عَنِ الْحَارِثِ بْنِ سُوَيْدٍ، عَنِ ابْنِ مَسْعُودٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ دَخَلْتُ عَلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَهْوَ يُوعَكُ فَمَسِسْتُهُ فَقُلْتُ إِنَّكَ لَتُوعَكُ وَعْكًا شَدِيدًا. قَالَ " أَجَلْ كَمَا يُوعَكُ رَجُلاَنِ مِنْكُمْ ". قَالَ لَكَ أَجْرَانِ قَالَ " نَعَمْ مَا مِنْ مُسْلِمٍ يُصِيبُهُ أَذًى مَرَضٌ فَمَا سِوَاهُ إِلاَّ حَطَّ اللَّهُ سَيِّئَاتِهِ كَمَا تَحُطُّ الشَّجَرَةُ وَرَقَهَا ".
(Ibn Masʼud (roziyallohu anhu) aytdi:) Men Paygʻambar ﷺning oldiga — u zot isitmalamoqda (boʻ lgan) holda — kirdim va u zotni ushlab (paypaslab): «Siz qattiq isitmalamoqdasiz» dedim. U zot: «Ha; sizlardan ikki kishi isitmalamgandek (isitmalamoqdaman)» dedilar. (Roviy:) «Siz uchun ikki (barobar) ajr bor» dedi. U zot: «Ha; musulmonga — kasallik yoki undan boshqa (qanday) bir ozor yetsa, daraxt bargini toʻ kgandek, Alloh uning yomonliklarini (gunohlarini) toʻ kadi (kamaytiradi)» dedilar.