حَدَّثَنَا آدَمُ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، حَدَّثَنَا ثَابِتٌ الْبُنَانِيُّ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " لاَ يَتَمَنَّيَنَّ أَحَدُكُمُ الْمَوْتَ مِنْ ضُرٍّ أَصَابَهُ، فَإِنْ كَانَ لاَ بُدَّ فَاعِلاً فَلْيَقُلِ اللَّهُمَّ أَحْيِنِي مَا كَانَتِ الْحَيَاةُ خَيْرًا لِي، وَتَوَفَّنِي إِذَا كَانَتِ الْوَفَاةُ خَيْرًا لِي ".
(Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) aytdi:) Paygʻambar ﷺ: «Sizlardan birortangiz oʻ ziga yetgan bir zarar (ofat) sababli oʻ limni tilamasin; agar (tilamoqlik) muqarrar (zarur) boʻ lsa, ‹Allohumma ahyini mo konatil-hayotu xayran li, va tavaffani izo konatil-vafotu xayran li› (Ey Alloh, agar hayot men uchun yaxshi boʻ lsa, meni tirik tut; agar oʻ lim men uchun yaxshi boʻ lsa, meni vafot ettir) desin» dedilar.