حَدَّثَنِي الْحُسَيْنُ، حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مَنِيعٍ، حَدَّثَنَا مَرْوَانُ بْنُ شُجَاعٍ، حَدَّثَنَا سَالِمٌ الأَفْطَسُ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ " الشِّفَاءُ فِي ثَلاَثَةٍ شَرْبَةِ عَسَلٍ، وَشَرْطَةِ مِحْجَمٍ، وَكَيَّةِ نَارٍ، وَأَنْهَى أُمَّتِي عَنِ الْكَىِّ ". رَفَعَ الْحَدِيثَ وَرَوَاهُ الْقُمِّيُّ عَنْ لَيْثٍ عَنْ مُجَاهِدٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فِي الْعَسَلِ وَالْحَجْمِ.
(Ibn Abbos (roziyallohu anhumo) aytdi:) «Shifo — uch (narsa)da: asal sharbatida, qon oldiradigan (hijoma) tigʻ ining tilishida va olov bilan dogʻ lashda(dir); (lekin) men ummatimni dogʻ lashdan qaytaraman.» — (Roviy) hadisni (Paygʻambar ﷺga) marfuʼ qildi. (Qummiy esa uni Lays orqali, Mujohiddan, Ibn Abbosdan, Paygʻambar ﷺdan — asal va hijoma (haqida) rivoyat qildi.)