حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، عَنْ أَيُّوبَ، قَالَ سَمِعْتُ مُجَاهِدًا، عَنِ ابْنِ أَبِي لَيْلَى، عَنْ كَعْبٍ، هُوَ ابْنُ عُجْرَةَ قَالَ أَتَى عَلَىَّ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم زَمَنَ الْحُدَيْبِيَةِ، وَأَنَا أُوقِدُ تَحْتَ بُرْمَةٍ، وَالْقَمْلُ يَتَنَاثَرُ عَنْ رَأْسِي فَقَالَ " أَيُؤْذِيكَ هَوَامُّكَ ". قُلْتُ نَعَمْ. قَالَ " فَاحْلِقْ وَصُمْ ثَلاَثَةَ أَيَّامٍ، أَوْ أَطْعِمْ سِتَّةً، أَوِ انْسُكْ نَسِيكَةً ". قَالَ أَيُّوبُ لاَ أَدْرِي بِأَيَّتِهِنَّ بَدَأَ.
(Kaʼb ibn Ujra (roziyallohu anhu) aytdi:) Paygʻambar ﷺ Hudaybiya zamonida mening oldimga keldilar — men bir qozon ostida (oʻ t) yoqayotgan edim; bitlar boshimdan toʻ kilib (tushayotgan) edi. U zot: «Boshing hashoroti (bitlari) seni ranjityaptimi?» dedilar. Men: «Ha» dedim. U zot: «(Boʻ lmasa) qirdirib, uch kun roʻ za tut, yoki olti (miskin)ni taomlantir, yoki bir qurbonlik soʻ y» dedilar. (Ayyub: «U (kaysi)dan boshlaganini bilmayman» dedi.)