حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَارِثِ، عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ، قَالَ دَخَلْتُ أَنَا وَثَابِتٌ، عَلَى أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ فَقَالَ ثَابِتٌ يَا أَبَا حَمْزَةَ اشْتَكَيْتُ. فَقَالَ أَنَسٌ أَلاَ أَرْقِيكَ بِرُقْيَةِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ بَلَى. قَالَ " اللَّهُمَّ رَبَّ النَّاسِ مُذْهِبَ الْبَاسِ اشْفِ أَنْتَ الشَّافِي لاَ شَافِيَ إِلاَّ أَنْتَ، شِفَاءً لاَ يُغَادِرُ سَقَمًا ".
(Abdulaziz aytdi:) Men va Sobit Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)ning oldiga kirdik. Sobit: «Ey Abu Hamza, men kasal boʻ lyapman» dedi. Anas: «Senga Rasululloh ﷺning ruqyasi bilan ruqya qilaymi?» dedi. U: «Ha (qil)» dedi. (Anas) dedi: «Allohumma Robban-nos, muzhibal-baʼs, ishfi, antash-Shofiy, lo shofiya illo anta, shifoʼan lo yugʻ odiru saqaman» (Ey Alloh, odamlarning Robbi, dardni ketkazuvchi, shifo ber — Shifo beruvchi Sensan, Sendan boshqa shifo beruvchi yoʻq; (shunday) shifo (berki), hech qanday kasallik qoldirmasin).