حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا جُوَيْرِيَةُ، عَنْ نَافِعٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ قَامَ رَجُلٌ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا تَأْمُرُنَا أَنْ نَلْبَسَ إِذَا أَحْرَمْنَا. قَالَ " لاَ تَلْبَسُوا الْقَمِيصَ، وَالسَّرَاوِيلَ، وَالْعَمَائِمَ وَالْبَرَانِسَ، وَالْخِفَافَ، إِلاَّ أَنْ يَكُونَ رَجُلٌ لَيْسَ لَهُ نَعْلاَنِ، فَلْيَلْبَسِ الْخُفَّيْنِ أَسْفَلَ مِنَ الْكَعْبَيْنِ، وَلاَ تَلْبَسُوا شَيْئًا مِنَ الثِّيَابِ مَسَّهُ زَعْفَرَانٌ وَلاَ وَرْسٌ ".
(Abdulloh ibn Umar (roziyallohu anhumo) aytdi:) Bir kishi (oʻrnidan) turib: «Yo Rasululloh, ehromga kirganimizda nima kiyishni buyurasiz?» dedi. (U zot:) «Koʻylak, ishton, sallalar va burnuslar hamda mahsilarni kiymanglar; magar biror kishining kavushi boʻlmasa — toʻpiqlardan pastroq (qilib) mahsi kiysin. Zaʼfaron yoki vars tekkan biror kiyimni (ham) kiymanglar» dedilar.