حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، أَخْبَرَنَا مَالِكٌ، عَنْ نَافِعٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " أُرَانِي اللَّيْلَةَ عِنْدَ الْكَعْبَةِ، فَرَأَيْتُ رَجُلاً آدَمَ كَأَحْسَنِ مَا أَنْتَ رَاءٍ مِنْ أُدْمِ الرِّجَالِ، لَهُ لِمَّةٌ كَأَحْسَنِ مَا أَنْتَ رَاءٍ مِنَ اللِّمَمِ، قَدْ رَجَّلَهَا، فَهْىَ تَقْطُرُ مَاءً مُتَّكِئًا عَلَى رَجُلَيْنِ، أَوْ عَلَى عَوَاتِقِ رَجُلَيْنِ، يَطُوفُ بِالْبَيْتِ فَسَأَلْتُ مَنْ هَذَا فَقِيلَ الْمَسِيحُ ابْنُ مَرْيَمَ. وَإِذَا أَنَا بِرَجُلٍ جَعْدٍ، قَطَطٍ، أَعْوَرِ الْعَيْنِ الْيُمْنَى كَأَنَّهَا عِنَبَةٌ طَافِيَةٌ، فَسَأَلْتُ مَنْ هَذَا فَقِيلَ الْمَسِيحُ الدَّجَّالُ ".
(Abdulloh ibn Umar (roziyallohu anhumo) rivoyat qildi)ki, Rasululloh ﷺ: «Bu kecha men oʻzimni (tushimda) Kaʼba yonida koʻrdim. Qaragan qoramtir kishilaringizning eng chiroylisi (kabi) bir qoramtir kishini koʻrdim; uning limmasi (quloq yumshogʻiga tushadigan sochi) — koʻrgan limmalaringizning eng goʻzali (kabi) — bor edi, uni taragan, (sochlaridan) suv tomib turardi; (u) ikki kishiga — yoki ikki kishining yelkalariga — suyangan holda Baytni tavof qilardi. Men: ‹Bu kim?› deb soʻradim. ‹(Bu) Masih ibn Maryam (Iso alayhissalom)› deyildi. Soʻng birdan (koʻrdimki,) jingalak, juda jingalak (qatat), oʻng koʻzi — goʻyo suvda qalqib turgan uzum (donasi) kabi — koʻr bir kishi (turibdi). Men: ‹Bu kim?› deb soʻradim. ‹(Bu) Masih Dajjol› deyildi» dedilar.