حَدَّثَنَا الْحُمَيْدِيُّ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، عَنْ مُسْلِمٍ، قَالَ كُنَّا مَعَ مَسْرُوقٍ فِي دَارِ يَسَارِ بْنِ نُمَيْرٍ، فَرَأَى فِي صُفَّتِهِ تَمَاثِيلَ فَقَالَ سَمِعْتُ عَبْدَ اللَّهِ قَالَ سَمِعْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " إِنَّ أَشَدَّ النَّاسِ عَذَابًا عِنْدَ اللَّهِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ الْمُصَوِّرُونَ ".
(Abdulloh ibn Masʼud (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi.) (Muslim aytdi:) Biz Masruq bilan Yasor ibn Numayrning uyida edik; u (Masruq) uning ayvonida suratlarni (tamosil) koʻrdi va: «Men Abdulloh (ibn Masʼud)ning (shunday) deganini eshitdim: Men Paygʻambar ﷺning: ‹Albatta, qiyomat kuni Alloh huzurida odamlarning eng qattiq azoblanadigani — surat soluvchilardir› deganlarini eshitganman» dedi.