حَدَّثَنَا حَجَّاجُ بْنُ مِنْهَالٍ، حَدَّثَنَا جُوَيْرِيَةُ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ الْقَاسِمِ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ أَنَّهَا اشْتَرَتْ نُمْرُقَةً فِيهَا تَصَاوِيرُ، فَقَامَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم بِالْبَابِ فَلَمْ يَدْخُلْ. فَقُلْتُ أَتُوبُ إِلَى اللَّهِ مِمَّا أَذْنَبْتُ. قَالَ " مَا هَذِهِ النُّمْرُقَةُ ". قُلْتُ لِتَجْلِسَ عَلَيْهَا وَتَوَسَّدَهَا. قَالَ " إِنَّ أَصْحَابَ هَذِهِ الصُّوَرِ يُعَذَّبُونَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ، يُقَالُ لَهُمْ أَحْيُوا مَا خَلَقْتُمْ. وَإِنَّ الْمَلاَئِكَةَ لاَ تَدْخُلُ بَيْتًا فِيهِ الصُّورَةُ ".
(Oisha (roziyallohu anho) rivoyat qildi)ki, u ichida suratlar boʻlgan bir numruqa (yostiqcha) sotib oldi. Shunda Paygʻambar ﷺ eshik oldida toʻxtab, (uyga) kirmadilar. Men: «Qilgan gunohimdan Allohga tavba qilaman» dedim. (U zot:) «Bu numruqa nima?» dedilar. Men: «(Uni) ustida oʻtirishingiz va suyanishingiz uchun (sotib oldim)» dedim. (U zot:) «Albatta, mana shu suratlarning egalari qiyomat kuni azoblanadilar; ularga: ‹Oʻzingiz yaratgan (narsa)ga jon kiriting!› deyiladi. Va farishtalar ichida surat boʻlgan uyga kirmaydilar» dedilar.