حَدَّثَنَا عَيَّاشُ بْنُ الْوَلِيدِ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الأَعْلَى، حَدَّثَنَا سَعِيدٌ، قَالَ سَمِعْتُ النَّضْرَ بْنَ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، يُحَدِّثُ قَتَادَةَ قَالَ كُنْتُ عِنْدَ ابْنِ عَبَّاسٍ وَهُمْ يَسْأَلُونَهُ وَلاَ يَذْكُرُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم حَتَّى سُئِلَ فَقَالَ سَمِعْتُ مُحَمَّدًا صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " مَنْ صَوَّرَ صُورَةً فِي الدُّنْيَا كُلِّفَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ أَنْ يَنْفُخَ فِيهَا الرُّوحَ، وَلَيْسَ بِنَافِخٍ ".
(Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi.) (Nazr ibn Anas Qatadaga aytdi:) Men Ibn Abbosning huzurida edim; odamlar undan (savol) soʻrar, u esa Paygʻambar ﷺni zikr qilmas edi — toki (bevosita Paygʻambar haqida) soʻralgunicha. Shunda u: «Men Muhammad ﷺning: ‹Kim bu dunyoda bir surat solsa, qiyomat kuni unga jon kiritishga majbur qilinadi, holbuki u (hech qachon) jon kirituvchi (boʻla olmaydi)› deganlarini eshitganman» dedi.