حَدَّثَنَا عُبَيْدُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، عَنْ هِشَامٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتْ مَا غِرْتُ عَلَى امْرَأَةٍ مَا غِرْتُ عَلَى خَدِيجَةَ، وَلَقَدْ هَلَكَتْ قَبْلَ أَنْ يَتَزَوَّجَنِي بِثَلاَثِ سِنِينَ، لِمَا كُنْتُ أَسْمَعُهُ يَذْكُرُهَا، وَلَقَدْ أَمَرَهُ رَبُّهُ أَنْ يُبَشِّرَهَا بِبَيْتٍ فِي الْجَنَّةِ مِنْ قَصَبٍ، وَإِنْ كَانَ لَيَذْبَحُ الشَّاةَ ثُمَّ يُهْدِي فِي خُلَّتِهَا مِنْهَا.
(Oisha (roziyallohu anho) aytdilar:) Men (Paygʻambar ﷺ) meni nikohiga olishlaridan uch yil oldin vafot etgan boʻlsa-da, Xadijaga rashk qilganimchalik biror ayolga rashk qilmaganman — chunki men u zotning uni (Xadijani) koʻp eslab turishlarini eshitardim. (Hatto) Robbi u zotga Xadijaga jannatda qasabdan (yaʼni ichi boʻsh marvariddan) bir uy (berilishi) bilan bashorat berishni buyurgan edi. (U zot) qoʻyni soʻyib, soʻng undan Xadijaning dugonalariga (hadya) yuborardilar.