حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ، أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي وَائِلٍ، عَنِ ابْنِ مَسْعُودٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ قَسَمَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قِسْمَةً، فَقَالَ رَجُلٌ مِنَ الأَنْصَارِ وَاللَّهِ مَا أَرَادَ مُحَمَّدٌ بِهَذَا وَجْهَ اللَّهِ. فَأَتَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَخْبَرْتُهُ، فَتَمَعَّرَ وَجْهُهُ وَقَالَ " رَحِمَ اللَّهُ مُوسَى، لَقَدْ أُوذِيَ بِأَكْثَرَ مِنْ هَذَا فَصَبَرَ ".
(Abdulloh ibn Masʼud (roziyallohu anhu) aytdi:) Rasululloh ﷺ bir taqsimot qildilar; shunda ansorlardan bir kishi: «Vallohi, Muhammad bu (taqsimot) bilan Allohning Yuzini (rozisini) istamadi» dedi. Men Rasululloh ﷺning oldilariga borib, (buni) aytdim; u zotning yuzlari (rangi) oʻzgardi va: «Alloh Musoga rahm qilsin; u bundan koʻra koʻproq (narsa) bilan ozor berildi, ammo (u) sabr qildi» dedilar.