حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا لَيْثٌ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما أَنَّهُ أَدْرَكَ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ فِي رَكْبٍ وَهْوَ يَحْلِفُ بِأَبِيهِ، فَنَادَاهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَلاَ إِنَّ اللَّهَ يَنْهَاكُمْ أَنْ تَحْلِفُوا بِآبَائِكُمْ، فَمَنْ كَانَ حَالِفًا فَلْيَحْلِفْ بِاللَّهِ، وَإِلاَّ فَلْيَصْمُتْ ".
(Ibn Umar (roziyallohu anhumo) rivoyat qilishicha,) u Umar ibn al-Xattobni bir karvon (yoʻlovchilar) ichida — u (Umar) otasi bilan qasam ichayotgan holda — uchratdi. Shunda Rasululloh ﷺ ularga nido qilib: «Ogoh boʻlinglar! Albatta, Alloh sizlarni otalaringiz bilan qasam ichishingizdan qaytaradi; kim qasam ichmoqchi boʻlsa, Alloh bilan qasam ichsin, boʻlmasa jim tursin» dedilar.