حَدَّثَنَا صَدَقَةُ بْنُ الْفَضْلِ، أَخْبَرَنَا ابْنُ عُيَيْنَةَ، حَدَّثَنَا ابْنُ الْمُنْكَدِرِ، عَنْ جَابِرٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ وُلِدَ لِرَجُلٍ مِنَّا غُلاَمٌ فَسَمَّاهُ الْقَاسِمَ فَقُلْنَا لاَ نَكْنِيكَ أَبَا الْقَاسِمِ وَلاَ كَرَامَةَ. فَأَخْبَرَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " سَمِّ ابْنَكَ عَبْدَ الرَّحْمَنِ ".
(Jobir (roziyallohu anhumo) aytdi:) Bizdan bir kishiga oʻgʻil (bola) tugʻildi, u uni Qosim deb atadi. Biz: «Biz seni Abulqosim (deb) kunyalamaymiz va (bunda senga) hech qanday karomat (sharaf) yoʻq» dedik. Bas, (u) Paygʻambar ﷺga (buni) aytdi, (u zot:) «Oʻgʻlingni Abdurrahmon deb ata» dedilar.