حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلاَءِ، حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، عَنْ بُرَيْدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي بُرْدَةَ، عَنْ أَبِي بُرْدَةَ، عَنْ أَبِي مُوسَى، قَالَ وُلِدَ لِي غُلاَمٌ، فَأَتَيْتُ بِهِ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَسَمَّاهُ إِبْرَاهِيمَ، فَحَنَّكَهُ بِتَمْرَةٍ، وَدَعَا لَهُ بِالْبَرَكَةِ، وَدَفَعَهُ إِلَىَّ، وَكَانَ أَكْبَرَ وَلَدِ أَبِي مُوسَى.
(Abu Muso al-Ashʼariy (roziyallohu anhu) aytdi:) Menga oʻgʻil (bola) tugʻildi, men uni Paygʻambar ﷺning oldilariga olib bordim; (u zot) uni Ibrohim deb atadilar, unga bir xurmo bilan tahnik qildilar, unga baraka (tilab) duo qildilar va uni menga (qaytarib) berdilar — u Abu Musoning eng katta farzandi edi.