حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنْ شُعْبَةَ، قَالَ حَدَّثَنِي قَتَادَةُ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ كَانَ بِالْمَدِينَةِ فَزَعٌ فَرَكِبَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَرَسًا لأَبِي طَلْحَةَ فَقَالَ " مَا رَأَيْنَا مِنْ شَىْءٍ، وَإِنْ وَجَدْنَاهُ لَبَحْرًا ".
(Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) aytdi:) Madinada bir vahima (xavotir) boʻldi, shunda Rasululloh ﷺ Abu Talhaning otiga minib (chiqdilar) va: «Biz (qoʻrqinchli) hech narsa koʻrmadik; (ammo) biz uni (otni xuddi) bir dengiz (kabi tez) topdik» dedilar.