حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الأَنْصَارِيُّ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي، عَنْ ثُمَامَةَ، عَنْ أَنَسٍ، أَنَّ أُمَّ سُلَيْمٍ، كَانَتْ تَبْسُطُ لِلنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم نِطَعًا فَيَقِيلُ عِنْدَهَا عَلَى ذَلِكَ النِّطَعِ ـ قَالَ ـ فَإِذَا نَامَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم أَخَذَتْ مِنْ عَرَقِهِ وَشَعَرِهِ، فَجَمَعَتْهُ فِي قَارُورَةٍ، ثُمَّ جَمَعَتْهُ فِي سُكٍّ ـ قَالَ ـ فَلَمَّا حَضَرَ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ الْوَفَاةُ أَوْصَى أَنْ يُجْعَلَ فِي حَنُوطِهِ مِنْ ذَلِكَ السُّكِّ ـ قَالَ ـ فَجُعِلَ فِي حَنُوطِهِ.
(Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) aytdi:) Umm Sulaym Paygʻambar ﷺ uchun teri (yoyiq) yozib qoʻyar, u zot uning huzurida oʻsha teri ustida qaylula qilar edilar. Paygʻambar ﷺ uxlaganlarida, u (Umm Sulaym) u zotning teridan (oqqan) va sochlaridan olib, uni bir shishaga yigʻib, soʻng uni suk (atir)ga qoʻshib qoʻyar edi. Anas ibn Molikning vafoti yaqinlashganda, u oʻsha sukdan hanutiga (mayyit xushboʻyiga) qoʻshilishini vasiyat qildi; va u uning hanutiga qoʻshildi.