حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، قَالَ عَمْرٌو قَالَ ابْنُ عُمَرَ وَاللَّهِ مَا وَضَعْتُ لَبِنَةً عَلَى لَبِنَةٍ، وَلاَ غَرَسْتُ نَخْلَةً، مُنْذُ قُبِضَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم. قَالَ سُفْيَانُ فَذَكَرْتُهُ لِبَعْضِ أَهْلِهِ قَالَ وَاللَّهِ لَقَدْ بَنَى بَيْتًا. قَالَ سُفْيَانُ قُلْتُ فَلَعَلَّهُ قَالَ قَبْلَ أَنْ يَبْنِيَ.
(Ibn Umar (roziyallohu anhumo) aytdi:) «Allohga qasamki, Paygʻambar ﷺ vafot etganlaridan beri men gʻisht ustiga gʻisht qoʻymadim va bir tup xurmo (koʻchati) ham ekmadim.» (Roviy) Sufyon aytdi: Men buni uning baʼzi yaqinlariga aytsam, u: «Allohga qasamki, u (Ibn Umar) bir uy qurgan-ku», dedi. Sufyon: «Men: ‹Ehtimol, u (buni) qurishdan oldin (aytgandir)›, dedim», dedi.