حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا الأَنْصَارِيُّ، حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ حَسَّانَ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سِيرِينَ، حَدَّثَنَا عَبِيدَةُ، حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ كُنَّا مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم يَوْمَ الْخَنْدَقِ، فَقَالَ " مَلأَ اللَّهُ قُبُورَهُمْ وَبُيُوتَهُمْ نَارًا، كَمَا شَغَلُونَا عَنْ صَلاَةِ الْوُسْطَى حَتَّى غَابَتِ الشَّمْسُ ". وَهْىَ صَلاَةُ الْعَصْرِ.
(Ali ibn Abu Tolib (roziyallohu anhu) aytdi:) Biz Xandaq kuni Paygʻambar ﷺ bilan birga edik. U zot: «Alloh ularning (mushriklarning) qabrlari va uylarini olovga toʻldirsin — chunki ular bizni quyosh botguncha oʻrtadagi namozdan mashgʻul qilib qoʻydilar», dedilar — u (oʻrtadagi namoz) asr namozi edi.