حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلاَءِ، حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، عَنْ بُرَيْدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي بُرْدَةَ، عَنْ أَبِي بُرْدَةَ، عَنْ أَبِي مُوسَى، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَثَلِي وَمَثَلُ مَا بَعَثَنِي اللَّهُ كَمَثَلِ رَجُلٍ أَتَى قَوْمًا فَقَالَ رَأَيْتُ الْجَيْشَ بِعَيْنَىَّ، وَإِنِّي أَنَا النَّذِيرُ الْعُرْيَانُ فَالنَّجَا النَّجَاءَ. فَأَطَاعَتْهُ طَائِفَةٌ فَأَدْلَجُوا عَلَى مَهْلِهِمْ فَنَجَوْا، وَكَذَّبَتْهُ طَائِفَةٌ فَصَبَّحَهُمُ الْجَيْشُ فَاجْتَاحَهُمْ ".
(Abu Muso (roziyallohu anhu) aytdi:) Rasululloh ﷺ: «Mening va Alloh meni (yuborib) joʻnatgan narsaning misoli — bir qavmga kelib: ‹Men dushman qoʻshinini oʻz koʻzim bilan koʻrdim; men — yalangʻoch ogohlantiruvchiman, najot (toping), najot (toping)!› degan kishining misoliga oʻxshaydi. Bir toifa unga itoat qilib, oqshomdan (yoʻlga chiqib) shoshilmay ketdi va najot topdi; bir toifa esa uni yolgʻonga chiqardi, qoʻshin tongda ularning ustiga kelib, ularni qirib tashladi», dedilar.