حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، حَدَّثَنِي أَخِي، عَنْ سُلَيْمَانَ، عَنْ ثَوْرٍ، عَنْ أَبِي الْغَيْثِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " أَوَّلُ مَنْ يُدْعَى يَوْمَ الْقِيَامَةِ آدَمُ، فَتَرَاءَى ذُرِّيَّتُهُ فَيُقَالُ هَذَا أَبُوكُمْ آدَمُ. فَيَقُولُ لَبَّيْكَ وَسَعْدَيْكَ. فَيَقُولُ أَخْرِجْ بَعْثَ جَهَنَّمَ مِنْ ذُرِّيَّتِكَ. فَيَقُولُ يَا رَبِّ كَمْ أُخْرِجُ فَيَقُولُ أَخْرِجْ مِنْ كُلِّ مِائَةٍ تِسْعَةً وَتِسْعِينَ ". فَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ إِذَا أُخِذَ مِنَّا مِنْ كُلِّ مِائَةٍ تِسْعَةٌ وَتِسْعُونَ، فَمَاذَا يَبْقَى مِنَّا قَالَ " إِنَّ أُمَّتِي فِي الأُمَمِ كَالشَّعَرَةِ الْبَيْضَاءِ فِي الثَّوْرِ الأَسْوَدِ ".
(Abu Hurayra (roziyallohu anhu) rivoyat qildiki,) Paygʻambar ﷺ: «Qiyomat kunida birinchi boʻlib chaqiriladigan (kishi) — Odam(ato)dir. Uning zurriyoti (avlodi) koʻrsatiladi va (ularga): ‹Bu — otangiz Odam›, deyiladi. U: ‹Labbay, saʼdayk›, deydi. (Alloh): ‹Zurriyotingdan jahannam (ahli) guruhini chiqar›, deydi. U: ‹Ey Robbim, qanchasini chiqaray?› deydi. (Alloh): ‹Har yuztadan toʻqson toʻqqiztasini chiqar›, deydi», dedilar. (Sahobalar): «Yo Rasululloh, bizdan har yuztadan toʻqson toʻqqiztamiz olinsa, bizdan nima qoladi?» dedilar. U zot: «Albatta mening ummatim (boshqa) ummatlar ichida — qora hoʻkizdagi bir oq tukdek(dir)», dedilar.