حَدَّثَنَا مُسْلِمُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، حَدَّثَنَا وُهَيْبٌ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ، عَنْ أَنَسٍ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " لَيَرِدَنَّ عَلَىَّ نَاسٌ مِنْ أَصْحَابِي الْحَوْضَ، حَتَّى عَرَفْتُهُمُ اخْتُلِجُوا دُونِي، فَأَقُولُ أَصْحَابِي. فَيَقُولُ لاَ تَدْرِي مَا أَحْدَثُوا بَعْدَكَ ".
(Anas (roziyallohu anhu) Paygʻambar ﷺdan (rivoyat qiladi):) U zot: «Sahobalarimdan baʼzi kishilar hovuz (oldi)da mening huzurimga keladi — toki men ularni tanigach, ular mendan (tortib) ajratiladi. Shunda men: ‹(Bular) mening sahobalarim!› deyman. (Menga): ‹Sen ular sendan keyin nima (bidʼat) paydo qilganlarini bilmaysan›, deyiladi», dedilar.