حَدَّثَنَا خَلاَّدُ بْنُ يَحْيَى، حَدَّثَنَا مِسْعَرٌ، حَدَّثَنَا قَتَادَةُ، حَدَّثَنَا زُرَارَةُ بْنُ أَوْفَى، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، يَرْفَعُهُ قَالَ " إِنَّ اللَّهَ تَجَاوَزَ لأُمَّتِي عَمَّا وَسْوَسَتْ أَوْ حَدَّثَتْ بِهِ أَنْفُسَهَا، مَا لَمْ تَعْمَلْ بِهِ أَوْ تَكَلَّمْ ".
(Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan marfuʼ (rivoyat qilinadiki,)) U zot: «Albatta Alloh ummatim uchun — koʻngillaridan kechgan yoki oʻzlariga (ichida) gapirgan (vasvasa) narsalarni — toki ular bilan amal qilmasa yoki (til bilan) aytmasa — kechirdi (afv etdi)», dedilar.