حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ يُونُسَ، حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرٍ، عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ بْنِ رُفَيْعٍ، عَنْ عَطَاءٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ قَالَ رَجُلٌ لِلنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم زُرْتُ قَبْلَ أَنْ أَرْمِيَ. قَالَ " لاَ حَرَجَ ". قَالَ آخَرُ حَلَقْتُ قَبْلَ أَنْ أَذْبَحَ. قَالَ " لاَ حَرَجَ ". قَالَ آخَرُ ذَبَحْتُ قَبْلَ أَنْ أَرْمِيَ. قَالَ " لاَ حَرَجَ ".
(Ibn Abbos (roziyallohu anhumo) aytdi:) Bir kishi Paygʻambar ﷺga: «Men (jamraga) tosh otishdan oldin (Kaʼbani) tavof qildim», dedi. U zot: «Zarari yoʻq», dedilar. Boshqasi: «Men (qurbonlik) soʻyishdan oldin (sochimni) oldirdim», dedi. U zot: «Zarari yoʻq», dedilar. Yana boshqasi: «Men tosh otishdan oldin (qurbonlik) soʻydim», dedi. U zot: «Zarari yoʻq», dedilar.