حَدَّثَنَا آدَمُ بْنُ أَبِي إِيَاسٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي ذِئْبٍ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ ابْنِ بُحَيْنَةَ، قَالَ صَلَّى بِنَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَقَامَ فِي الرَّكْعَتَيْنِ الأُولَيَيْنِ قَبْلَ أَنْ يَجْلِسَ، فَمَضَى فِي صَلاَتِهِ، فَلَمَّا قَضَى صَلاَتَهُ انْتَظَرَ النَّاسُ تَسْلِيمَهُ، وَسَجَدَ قَبْلَ أَنْ يُسَلِّمَ، ثُمَّ رَفَعَ رَأْسَهُ، ثُمَّ كَبَّرَ وَسَجَدَ، ثُمَّ رَفَعَ رَأْسَهُ وَسَلَّمَ.
(Abdulloh ibn Buhayna (roziyallohu anhu) aytdi:) Paygʻambar ﷺ bizga namoz oʻqib berdilar — dastlabki ikki rakaatda (qaʼda uchun) oʻtirmasdan turib ketdilar va namozlarini davom ettirdilar. Namozlarini tugatganlarida, odamlar u zotning salom berishlarini kutdilar; (lekin) u zot salom berishdan oldin (sahv) sajda qildilar, soʻng boshlarini koʻtardilar, soʻng takbir aytib (yana) sajda qildilar, soʻng boshlarini koʻtarib, salom berdilar.