حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنِ الأَسْوَدِ بْنِ قَيْسٍ، قَالَ سَمِعْتُ جُنْدَبًا، قَالَ شَهِدْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم صَلَّى يَوْمَ عِيدٍ ثُمَّ خَطَبَ ثُمَّ قَالَ " مَنْ ذَبَحَ فَلْيُبَدِّلْ مَكَانَهَا، وَمَنْ لَمْ يَكُنْ ذَبَحَ فَلْيَذْبَحْ بِاسْمِ اللَّهِ ".
(Jundub (roziyallohu anhu) aytdi:) Men Paygʻambar ﷺning iyd kuni namoz oʻqib, soʻng xutba qilganlarining (guvohi) boʻldim; u zot: «Kim (namozdan oldin qurbonlik) soʻygan boʻlsa, uning oʻrniga (boshqasini) almashtirib (soʻysin); kim hali soʻymagan boʻlsa, Allohning nomi bilan soʻysin», dedilar.