حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ مُوسَى، أَخْبَرَنَا هِشَامٌ، أَنَّ ابْنَ جُرَيْجٍ، أَخْبَرَهُمْ قَالَ أَخْبَرَنِي سُلَيْمَانُ الأَحْوَلُ، أَنَّ طَاوُسًا، أَخْبَرَهُ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم مَرَّ وَهْوَ يَطُوفُ بِالْكَعْبَةِ بِإِنْسَانٍ يَقُودُ إِنْسَانًا بِخِزَامَةٍ فِي أَنْفِهِ، فَقَطَعَهَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم بِيَدِهِ، ثُمَّ أَمَرَهُ أَنْ يَقُودَهُ بِيَدِهِ
(Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan (rivoyat qilinadiki,)) Paygʻambar ﷺ Kaʼbani tavof qilib turganlarida, bir insonni — burniga (taqilgan) jilov (xizoma) bilan boshqa bir insonni yetaklab borayotganini — (koʻrib) oʻtib qoldilar; Paygʻambar ﷺ uni (jilovni) oʻz qoʻllari bilan kesdilar va soʻng unga (oʻsha kishini) qoʻlidan (ushlab) yetaklashni buyurdilar.