حَدَّثَنَا أَبُو النُّعْمَانِ، أَخْبَرَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، عَنْ عَمْرٍو، عَنْ جَابِرٍ، أَنَّ رَجُلاً، مِنَ الأَنْصَارِ دَبَّرَ مَمْلُوكًا لَهُ، وَلَمْ يَكُنْ لَهُ مَالٌ غَيْرُهُ فَبَلَغَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " مَنْ يَشْتَرِيهِ مِنِّي ". فَاشْتَرَاهُ نُعَيْمُ بْنُ النَّحَّامِ بِثَمَانِمِائَةِ دِرْهَمٍ، فَسَمِعْتُ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ يَقُولُ عَبْدًا قِبْطِيًّا مَاتَ عَامَ أَوَّلَ.
(Jobir (roziyallohu anhu)dan (rivoyat qilinadiki,)) Ansordan bir kishi oʻzining bir qulini mudabbar qildi (oʻzi vafot etgach ozod boʻlishini vasiyat qildi); uning bundan boshqa moli yoʻq edi. Bu Paygʻambar ﷺga yetdi; u zot: «Uni mendan kim sotib oladi?» dedilar. Bas, uni Nuʼaym ibn Nahhom sakkiz yuz dirhamga sotib oldi. Men Jobir ibn Abdullohning: «(U) bir qibtiy (misrlik) qul (edi); birinchi yili vafot etdi», deganini eshitdim.