حَدَّثَنَا مُوسَى، حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنِ الأَسْوَدِ، أَنَّ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ اشْتَرَتْ بَرِيرَةَ، لِتُعْتِقَهَا، وَاشْتَرَطَ أَهْلُهَا وَلاَءَهَا فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي اشْتَرَيْتُ بَرِيرَةَ لأُعْتِقَهَا، وَإِنَّ أَهْلَهَا يَشْتَرِطُونَ وَلاَءَهَا. فَقَالَ " أَعْتِقِيهَا فَإِنَّمَا الْوَلاَءُ لِمَنْ أَعْتَقَ ". أَوْ قَالَ " أَعْطَى الثَّمَنَ ". قَالَ فَاشْتَرَتْهَا فَأَعْتَقَتْهَا. قَالَ وَخُيِّرَتْ فَاخْتَارَتْ نَفْسَهَا وَقَالَتْ لَوْ أُعْطِيتُ كَذَا وَكَذَا مَا كُنْتُ مَعَهُ. قَالَ الأَسْوَدُ وَكَانَ زَوْجُهَا حُرًّا. قَوْلُ الأَسْوَدِ مُنْقَطِعٌ، وَقَوْلُ ابْنِ عَبَّاسٍ رَأَيْتُهُ عَبْدًا. أَصَحُّ.
(Asvad rivoyat qildiki,) Oisha (roziyallohu anho) Barirani ozod qilish uchun sotib oldi; (Barira)ning egalari esa valosini (oʻzlariga qoldirishni) shart qildilar. (Oisha): «Yo Rasululloh, men Barirani ozod qilish uchun sotib oldim, egalari esa valosini shart qilmoqdalar», dedi. U zot: «Uni ozod qil, chunki valoʼ ozod qilgan kishinikidir» — yoki: «(narxni) bergan kishinikidir» — dedilar. Bas, (Oisha) uni sotib olib, ozod qildi. Soʻng (Bariraga erining oldida qolish yoki qolmaslik) ixtiyori berilib, u oʻzini tanladi (erdan voz kechdi) va: «Menga shuncha-shuncha (mol) berilsa ham, men u bilan turmasdim», dedi. (Asvad aytdi: Uning eri hur edi. Asvadning soʻzi munqatedir; Ibn Abbosning ‹Men uni qul holida koʻrdim› degan soʻzi esa sahihroqdir.)