حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، أَنَّ عَائِشَةَ أُمَّ الْمُؤْمِنِينَ، أَرَادَتْ أَنْ تَشْتَرِيَ جَارِيَةً تُعْتِقُهَا فَقَالَ أَهْلُهَا نَبِيعُكِهَا عَلَى أَنَّ وَلاَءَهَا لَنَا. فَذَكَرَتْ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " لاَ يَمْنَعُكِ ذَلِكِ، فَإِنَّمَا الْوَلاَءُ لِمَنْ أَعْتَقَ ".
(Ibn Umar (roziyallohu anhumo) rivoyat qildiki,) Mominlarning onasi Oisha bir choʻri (qiz)ni sotib olib, uni ozod qilmoqchi boʻldi. Egalari: «Uni senga, valosi bizniki boʻlishi sharti bilan sotamiz», dedilar. (Oisha) buni Rasululloh ﷺga aytganida, U zot: «Bu seni (sotib olishdan) toʻsmasin; valoʼ faqat ozod qilgan kishinikidir», dedilar.