حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا خَالِدٌ ـ هُوَ ابْنُ عَبْدِ اللَّهِ ـ حَدَّثَنَا خَالِدٌ، عَنْ أَبِي عُثْمَانَ، عَنْ سَعْدٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ سَمِعْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " مَنِ ادَّعَى إِلَى غَيْرِ أَبِيهِ، وَهْوَ يَعْلَمُ أَنَّهُ غَيْرُ أَبِيهِ، فَالْجَنَّةُ عَلَيْهِ حَرَامٌ ". فَذَكَرْتُهُ لأَبِي بَكْرَةَ فَقَالَ وَأَنَا سَمِعَتْهُ أُذُنَاىَ، وَوَعَاهُ، قَلْبِي مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم.
(Saʼd (roziyallohu anhu) rivoyat qildiki, u aytdi:) Men Paygʻambar ﷺning: «Kim otasidan boshqasini — uning otasi emasligini bila turib — (oʻziga) ota deb daʼvo qilsa, unga jannat harom boʻladi», deganlarini eshitdim. Men buni Abu Bakraga aytganimda, u: «Buni mening ikki qulogʻim Rasululloh ﷺdan eshitgan va qalbim yodda saqlagan», dedi.