حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ، عَنْ أَبِي الْخَيْرِ، عَنِ الصُّنَابِحِيِّ، عَنْ عُبَادَةَ بْنِ الصَّامِتِ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ إِنِّي مِنَ النُّقَبَاءِ الَّذِينَ بَايَعُوا رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بَايَعْنَاهُ عَلَى أَنْ لاَ نُشْرِكَ بِاللَّهِ شَيْئًا، وَلاَ نَسْرِقَ وَلاَ نَزْنِيَ، وَلاَ نَقْتُلَ النَّفْسَ الَّتِي حَرَّمَ اللَّهُ، وَلاَ نَنْتَهِبَ، وَلاَ نَعْصِيَ، بِالْجَنَّةِ إِنْ فَعَلْنَا ذَلِكَ، فَإِنْ غَشِينَا مِنْ ذَلِكَ شَيْئًا كَانَ قَضَاءُ ذَلِكَ إِلَى اللَّهِ.
(Uboda ibn Somit (roziyallohu anhu) rivoyat qildiki, u aytdi:) Men Rasululloh ﷺga bayʼat bergan naqiblardan (saylangan vakillardan) edim. Biz U zotga (shu shartlar) bilan bayʼat berdik: Allohga hech narsani sherik qilmaymiz, oʻgʻirlik qilmaymiz, zino qilmaymiz, Alloh harom qilgan jonni oʻldirmaymiz, talon-taroj qilmaymiz va (Allohga) osiy boʻlmaymiz — agar shularni (bajo) qilsak, jannat (vaʼda qilingan). Agar bulardan birortasini (qilib) gunohga botsak, uning hukmi Allohga (havola)dir.