حَدَّثَنَا حَجَّاجُ بْنُ مِنْهَالٍ، حَدَّثَنَا هَمَّامٌ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّ يَهُودِيًّا، رَضَّ رَأْسَ جَارِيَةٍ بَيْنَ حَجَرَيْنِ، فَقِيلَ لَهَا مَنْ فَعَلَ بِكِ هَذَا أَفُلاَنٌ أَوْ فُلاَنٌ حَتَّى سُمِّيَ الْيَهُودِيُّ، فَأُتِيَ بِهِ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَلَمْ يَزَلْ بِهِ حَتَّى أَقَرَّ بِهِ، فَرُضَّ رَأْسُهُ بِالْحِجَارَةِ.
(Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) rivoyat qildiki,) Bir yahudiy bir choʻri (qiz)ning boshini ikki tosh orasida ezib (yanchib) qoʻydi. (Oʻlayotgan qizdan): «Senga buni kim qildi — falonmi yoki falon?» deb soʻraldi; toki yahudiyning ismi aytilguncha (u boshini koʻtarib tasdiqlaguncha). Bas, u (yahudiy) Paygʻambar ﷺning huzurlariga keltirildi va U zot toki u iqror boʻlguncha (savol) berdilar; soʻng uning boshi toshlar bilan ezildi.