حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عَلِيٍّ، حَدَّثَنَا يَحْيَى، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ أَبِي عَائِشَةَ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتْ لَدَدْنَا النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فِي مَرَضِهِ فَقَالَ " لاَ تَلُدُّونِي ". فَقُلْنَا كَرَاهِيَةُ الْمَرِيضِ لِلدَّوَاءِ. فَلَمَّا أَفَاقَ قَالَ " لاَ يَبْقَى أَحَدٌ مِنْكُمْ إِلاَّ لُدَّ، غَيْرَ الْعَبَّاسِ فَإِنَّهُ لَمْ يَشْهَدْكُمْ ".
(Oisha (roziyallohu anho) rivoyat qildiki, u aytdi:) Biz Paygʻambar ﷺning kasalliklarida U zotning ogʻizlariga (yon tomondan) dori quydik. U zot: «Menga (bunday) dori quymanglar», dedilar. Biz: «(Bu) bemorning dorini yoqtirmasligi (boʻlsa kerak)», deb oʻyladik. U zot (oʻzlariga) kelganlarida: «Sizlardan hech kim qolmasin, hammangizning ogʻzingizga dori quyilsin — Abbosdan boshqa; chunki u (buni) sizlar bilan (birga) qilmagan edi», dedilar.