حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ بْنُ أَيْمَنَ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي أَنَّهُ، سَمِعَ عَائِشَةَ، قَالَتْ وَالَّذِي ذَهَبَ بِهِ مَا تَرَكَهُمَا حَتَّى لَقِيَ اللَّهَ، وَمَا لَقِيَ اللَّهَ تَعَالَى حَتَّى ثَقُلَ عَنِ الصَّلاَةِ، وَكَانَ يُصَلِّي كَثِيرًا مِنْ صَلاَتِهِ قَاعِدًا ـ تَعْنِي الرَّكْعَتَيْنِ بَعْدَ الْعَصْرِ ـ وَكَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يُصَلِّيهِمَا، وَلاَ يُصَلِّيهِمَا فِي الْمَسْجِدِ مَخَافَةَ أَنْ يُثَقِّلَ عَلَى أُمَّتِهِ، وَكَانَ يُحِبُّ مَا يُخَفَّفُ عَنْهُمْ.
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambarni (ruhini) olgan Allohga qasamki, Paygʻambar ﷺ asr namozidan keyin oʻsha (ikki rakatni) Allohga yoʻliqguncha hech qoldirmadilar; u zot Allohga — tik turib namoz oʻqish ogʻir boʻlib qolguncha — yoʻliqmadilar, shuning uchun koʻp namozlarni oʻtirgan holda oʻqir edilar. (U asrdan keyingi ikki rakatni nazarda tutdi.) U zot ularni uyda oʻqir, masjidda hech oʻqimas edilar — ummatiga ogʻir boʻlmasin deb; u zot ular uchun yengil boʻlgan narsani yaxshi koʻrar edilar.