حَدَّثَنَا أَبُو النُّعْمَانِ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ عَلْقَمَةَ بْنِ وَقَّاصٍ، قَالَ سَمِعْتُ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ ـ رضى الله عنه ـ يَخْطُبُ قَالَ سَمِعْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّمَا الأَعْمَالُ بِالنِّيَّةِ وَإِنَّمَا لاِمْرِئٍ مَا نَوَى، فَمَنْ كَانَتْ هِجْرَتُهُ إِلَى اللَّهِ وَرَسُولِهِ، فَهِجْرَتُهُ إِلَى اللَّهِ وَرَسُولِهِ، وَمَنْ هَاجَرَ إِلَى دُنْيَا يُصِيبُهَا أَوِ امْرَأَةٍ يَتَزَوَّجُهَا، فَهِجْرَتُهُ إِلَى مَا هَاجَرَ إِلَيْهِ ".
(Umar ibn Xattob (roziyallohu anhu) — xutba qilib turib — aytdi:) Men Paygʻambar ﷺning shunday deganlarini eshitdim: «Ey odamlar! Albatta, amallar (faqat) niyat bilandir; har bir kishiga (faqat) oʻzi niyat qilgan (narsa) bordir. Bas, kimning hijrati Alloh va Rasuli (rizosi) uchun boʻlsa, uning hijrati Alloh va Rasuli(ga tomon)dir; kim erishadigan bir dunyo (manfaati) yoki uylanadigan bir ayol (sababi) uchun hijrat qilsa, uning hijrati — oʻzi (niyat qilib) hijrat qilgan narsa(ga tomon)dir.»