حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ يُوسُفَ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ إِنَّمَا جَعَلَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم الشُّفْعَةَ فِي كُلِّ مَا لَمْ يُقْسَمْ، فَإِذَا وَقَعَتِ الْحُدُودُ وَصُرِّفَتِ الطُّرُقُ فَلاَ شُفْعَةَ. وَقَالَ بَعْضُ النَّاسِ الشُّفْعَةُ لِلْجِوَارِ. ثُمَّ عَمَدَ إِلَى مَا شَدَّدَهُ فَأَبْطَلَهُ، وَقَالَ إِنِ اشْتَرَى دَارًا فَخَافَ أَنْ يَأْخُذَ الْجَارُ بِالشُّفْعَةِ، فَاشْتَرَى سَهْمًا مِنْ مِائَةِ سَهْمٍ، ثُمَّ اشْتَرَى الْبَاقِيَ، وَكَانَ لِلْجَارِ الشُّفْعَةُ فِي السَّهْمِ الأَوَّلِ، وَلاَ شُفْعَةَ لَهُ فِي بَاقِي الدَّارِ، وَلَهُ أَنْ يَحْتَالَ فِي ذَلِكَ.
(Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo) rivoyat qildiki, u aytdi:) Paygʻambar ﷺ shufʼani (qoʻshnilik va sheriklik huquqini) faqat hali boʻlinmagan har bir (mol)da joriy qildilar; chegaralar qoʻyilib, yoʻllar ajratilgach esa, shufʼa yoʻq (boʻladi). (Buxoriy aytdi:) Baʼzi kishilar esa: «Shufʼa (faqat) qoʻshnichilik (sababli)dir», deydilar; soʻng oʻzi qattiq turgan (qoidasini) bekor qilib: «Agar (kimdir) bir uyni sotib olib, qoʻshni shufʼa bilan (uni) olishidan qoʻrqsa, u yuz ulushdan bir ulushni sotib olsa, soʻng qolganini sotib olsa — qoʻshniga (faqat) birinchi ulushda shufʼa boʻladi, uyning qolgan (qismi)da unga shufʼa yoʻq; va u (xaridor) bunda hiyla ishlatishi mumkin», deydi (— bu esa ziddiyatdir).