حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ السَّرِيِّ، حَدَّثَنَا نَافِعُ بْنُ عُمَرَ، عَنِ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ، قَالَ قَالَتْ أَسْمَاءُ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " أَنَا عَلَى، حَوْضِي أَنْتَظِرُ مَنْ يَرِدُ عَلَىَّ، فَيُؤْخَذُ بِنَاسٍ مِنْ دُونِي فَأَقُولُ أُمَّتِي. فَيَقُولُ لاَ تَدْرِي، مَشَوْا عَلَى الْقَهْقَرَى ". قَالَ ابْنُ أَبِي مُلَيْكَةَ اللَّهُمَّ إِنَّا نَعُوذُ بِكَ أَنْ نَرْجِعَ عَلَى أَعْقَابِنَا أَوْ نُفْتَنَ.
(Asmo bint Abu Bakr (roziyallohu anho) Paygʻambar ﷺdan rivoyat qiladi:) U zot: «Men hovuzimning yonida — kim mening oldimga (suv ichgani) keladi, deb — kutib turaman. Shunda baʼzi kishilar mendan (tortib) olinadi (chetlatiladi); men: ‹(Bular) ummatim!› deyman. (Alloh): ‹Sen bilmaysan — ular ortlariga (orqaga) qaytib ketdilar (dindan yuz oʻgirdilar)›, deydi», dedilar. Ibn Abu Mulayka: «Allohim, biz ortimizga (orqaga) qaytib ketishdan yoki fitnaga uchrashdan Senga panoh tilaymiz», dedi.