حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ، حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ أَبِي حَازِمٍ، قَالَ سَمِعْتُ سَهْلَ بْنَ سَعْدٍ، يَقُولُ سَمِعْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " أَنَا فَرَطُكُمْ، عَلَى الْحَوْضِ، مَنْ وَرَدَهُ شَرِبَ مِنْهُ، وَمَنْ شَرِبَ مِنْهُ لَمْ يَظْمَأْ بَعْدَهُ أَبَدًا، لَيَرِدُ عَلَىَّ أَقْوَامٌ أَعْرِفُهُمْ وَيَعْرِفُونِي، ثُمَّ يُحَالُ بَيْنِي وَبَيْنَهُمْ ".
(Sahl ibn Saʼd (roziyallohu anhu) Paygʻambar ﷺning shunday deganlarini eshitdi:) «Men hovuzda sizlarga (oldindan borgan) salafman (peshqadamman); kim unga kelsa, undan ichadi; kim undan ichsa, undan keyin hech qachon chanqamaydi. Mening oldimga (Qiyomatda) shunday qavmlar keladiki, men ularni taniyman, ular ham meni taniydi; soʻng men bilan ularning orasi toʻsib qoʻyiladi.»