حَدَّثَنَا مَالِكُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا ابْنُ عُيَيْنَةَ، أَنَّهُ سَمِعَ الزُّهْرِيَّ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ زَيْنَبَ بِنْتِ أُمِّ سَلَمَةَ، عَنْ أُمِّ حَبِيبَةَ، عَنْ زَيْنَبَ ابْنَةِ جَحْشٍ ـ رضى الله عنهن ـ أَنَّهَا قَالَتِ اسْتَيْقَظَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم مِنَ النَّوْمِ مُحْمَرًّا وَجْهُهُ يَقُولُ " لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ، وَيْلٌ لِلْعَرَبِ مِنْ شَرٍّ قَدِ اقْتَرَبَ، فُتِحَ الْيَوْمَ مِنْ رَدْمِ يَاجُوجَ وَمَاجُوجَ مِثْلُ هَذِهِ ". وَعَقَدَ سُفْيَانُ تِسْعِينَ أَوْ مِائَةً. قِيلَ أَنَهْلِكُ وَفِينَا الصَّالِحُونَ قَالَ " نَعَمْ، إِذَا كَثُرَ الْخَبَثُ ".
(Zaynab bint Jahsh (roziyallohu anho) rivoyat qildiki, u aytdi:) Paygʻambar ﷺ uyqudan — yuzlari qizargan holda — uygʻonib: «La ilaha illalloh! Yaqinlashib kelgan yomonlikdan arablar holiga voy! Bugun Yaʼjuj va Maʼjuj toʻsigʻidan mana buncha (joy) ochildi», dedilar — Sufyon (qoʻli bilan) toʻqson yoki yuz (degan ishorani) tugdi (koʻrsatdi). «Bizning ichimizda solihlar boʻla turib, halok boʻlamizmi?» deyildi. U zot: «Ha, agar xabas (yomonlik, buzuqlik) koʻpaysa», dedilar.