حَدَّثَنَا مُحَمَّدٌ، حَدَّثَنَا غُنْدَرٌ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ وَاصِلٍ، عَنْ أَبِي وَائِلٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، وَأَحْسِبُهُ، رَفَعَهُ قَالَ " بَيْنَ يَدَىِ السَّاعَةِ أَيَّامُ الْهَرْجِ، يَزُولُ الْعِلْمُ، وَيَظْهَرُ فِيهَا الْجَهْلُ ". قَالَ أَبُو مُوسَى وَالْهَرْجُ الْقَتْلُ بِلِسَانِ الْحَبَشَةِ.
(Abdulloh (ibn Masʼud) (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilindi — (roviy) buni marfuʼ (Paygʻambarga bogʻlangan) deb hisoblaydi:) U zot: «Qiyomatning oldida harj kunlari (boʻladi): ilm (yoʻqolib) ketadi, ularda jaholat zohir boʻladi (paydo boʻladi)», dedilar. Abu Muso aytdi: Harj — habash tilida qatl (oʻldirish)dir.