حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنِي نَافِعٌ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ ـ رضى الله عنه ـ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " السَّمْعُ وَالطَّاعَةُ عَلَى الْمَرْءِ الْمُسْلِمِ، فِيمَا أَحَبَّ وَكَرِهَ، مَا لَمْ يُؤْمَرْ بِمَعْصِيَةٍ، فَإِذَا أُمِرَ بِمَعْصِيَةٍ فَلاَ سَمْعَ وَلاَ طَاعَةَ ".
(Abdulloh (ibn Umar) (roziyallohu anhu) Paygʻambar ﷺdan rivoyat qiladi:) U zot: «Eshitish va itoat qilish — musulmon kishining zimmasida(gi vazifa)dir: u yoqtirgan (ishida) ham, yoqtirmagan (ishida) ham — toki maʼsiyat (gunoh)ga buyurilmaguncha. Agar maʼsiyatga buyurilsa, eshitish ham, itoat ham yoʻq», dedilar.