حَدَّثَنَا آدَمُ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ عُمَيْرٍ، سَمِعْتُ عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ أَبِي بَكْرَةَ، قَالَ كَتَبَ أَبُو بَكْرَةَ إِلَى ابْنِهِ وَكَانَ بِسِجِسْتَانَ بِأَنْ لاَ تَقْضِيَ بَيْنَ اثْنَيْنِ وَأَنْتَ غَضْبَانُ، فَإِنِّي سَمِعْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " لاَ يَقْضِيَنَّ حَكَمٌ بَيْنَ اثْنَيْنِ وَهْوَ غَضْبَانُ ".
(Abdurahmon ibn Abu Bakra aytdi:) Abu Bakra oʻz oʻgʻliga — u Sijistonda ekan — shunday (xat) yozdi: «Sen ikki kishi orasida gʻazabli holatda hukm qilma; chunki men Paygʻambar ﷺning shunday deganlarini eshitganman: ‹Hech bir hakam (qozi) ikki kishi orasida — gʻazabli holatda — aslo hukm qilmasin›», (deb).