حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ، حَدَّثَنِي اللَّيْثُ، عَنْ عُقَيْلٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، وَسَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ أَتَى رَجُلٌ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَهْوَ فِي الْمَسْجِدِ فَنَادَاهُ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي زَنَيْتُ. فَأَعْرَضَ عَنْهُ. فَلَمَّا شَهِدَ عَلَى نَفْسِهِ أَرْبَعًا قَالَ " أَبِكَ جُنُونٌ ". قَالَ لاَ. قَالَ " اذْهَبُوا بِهِ فَارْجُمُوهُ ".
(Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytdi:) Bir kishi Rasululloh ﷺning huzuriga — U zot masjidda ekanlar — kelib, U zotni chaqirdi-da: «Yo Rasululloh, men zino qildim», dedi. U zot undan yuz oʻgirdilar. U oʻz nafsiga qarshi toʻrt marta (shahodat berib) guvohlik berganida, U zot: «Senda jinnilik (telbalik) bormi?» dedilar. U: «Yoʻq», dedi. U zot: «Uni olib boringlar-da, (hadni ijro qilib) toshboʻron qilinglar», dedilar.