حَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بِشْرٍ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، حَدَّثَنَا سَلَمَةُ بْنُ كُهَيْلٍ، عَنْ عَطَاءٍ، عَنْ جَابِرٍ، قَالَ بَلَغَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم أَنَّ رَجُلاً مِنْ أَصْحَابِهِ أَعْتَقَ غُلاَمًا عَنْ دُبُرٍ، لَمْ يَكُنْ لَهُ مَالٌ غَيْرَهُ، فَبَاعَهُ بِثَمَانِمِائَةِ دِرْهَمٍ، ثُمَّ أَرْسَلَ بِثَمَنِهِ إِلَيْهِ.
(Jobir (roziyallohu anhumo) aytdi:) Paygʻambar ﷺga (xabar) yetdiki, sahobalaridan bir kishi oʻz qulini mudabbar (oʻzi oʻlgach ozod boʻladigan) qilib qoʻygan, (lekin) uning bundan boshqa moli yoʻq edi. Shunda U zot uni (qulni) sakkiz yuz dirhamga sotdilar, soʻng uning narxini (pulini) unga (oʻsha kishiga) yubordilar.