حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنْ سُفْيَانَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ دِينَارٍ، قَالَ شَهِدْتُ ابْنَ عُمَرَ حَيْثُ اجْتَمَعَ النَّاسُ عَلَى عَبْدِ الْمَلِكِ ـ قَالَ ـ كَتَبَ إِنِّي أُقِرُّ بِالسَّمْعِ وَالطَّاعَةِ لِعَبْدِ الْمَلِكِ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ عَلَى سُنَّةِ اللَّهِ وَسُنَّةِ رَسُولِهِ مَا اسْتَطَعْتُ، وَإِنَّ بَنِيَّ قَدْ أَقَرُّوا بِمِثْلِ ذَلِكَ.
(Abdulloh ibn Dinor aytdi:) Men Ibn Umarning huzurida — odamlar Abdulmalik (ibn Marvon)ning (xalifaligi) atrofiga (rozi boʻlib) jamlangan paytida — hozir edim. (Roviy aytdi:) U (Ibn Umar shunday deb) yozdi: «Albatta, men — qodir boʻlganimcha — Allohning sunnati va Uning Rasulining sunnati ustiga, muʼminlar amiri Abdulmalikka eshitish va itoat qilishni iqror qilaman; va albatta, mening oʻgʻillarim ham shuning mislini iqror qildilar.»